pas ca birrash,e ca mendimeshe ca ndjenjave të shtrydhurabrenda meje,ndjenja të dashurisë së humbur e asnjëherë të përjetuar,ndjenja të njerëzuara brenda mejee ndjenjëqë një ditë të mos ndjej asgjë,e pas tërë këtyre ngjarjeveqë më mbushën këtë natëpo përgatitem të bie në gjumëe ty në ëndërr të të shoh.
pas çdo ditee pas çdo momentiqë marr frymë,ende ndjej copëza të mëdha pendimie dëshire brenda mejepër të ndryshuarasgjëe të vazhdoj të jem prapëky përbindëshky njeri i neveritshëmky unëprapë të mbes unë.
në këtë orë të çuditshmeku nuk dija cilin njësh të qes përparadua të mos zgjohemnga një gjumë i gjatëqë një ditë do të kulmojme vdekjen e çdo mendimitë çdo ndjenjetë timene tëndenpërbrenda meje.
në këtë orë të çuditshmetë vonshmeshkrovaedhe një poezi tjetër të pështirë,edhe një tjetërikje imja nga realitetirealiteti imreal.
21 maj 2017