kur mendoja që asgjë nuk kishte kuptime mua më mundonte gjatë gjithë kohëstë gjej përgjigjerreth pyetjes thelbësoretë ekzistencës simetë asaj sesi unë si individ jam i krijuartë asaj sesi unë si individ jam i destinuar për të jetuartë asaj sesi unë si individ jam i detyruar të duae urreja me çdo gjë timençdo gjë përreth mejevetëm në tybabagjeja copëza të vetes sime.

kur shihja që asgjë përreth mejenuk arrinte të më përmbushke,isha i zbrazëtvakuum,e kur kuptoja sesa e pakuptimtë është gjithçkanë tybabagjeja vullnetin për të ndjerë dashurie për të jetuare për të vazhduare në tybabaunë u përmbusha.

çdo individpërmes ekzistencës së tijarrin të gjeje të krijojesencë të ekzistencës së tij,e në çdo pjesë të individualitetit timi dashur babagjej grimca të tuattë cilat më përmbushin muasi individsi i biri yt.

i dashur baba,kaq shumë vite më parëfillove të marrësh frymëqë një jo vetëm të më japësh të njëjtën aftësi muapor edhe të më përmbushësh muatë më bësh të ekzistoje të jesh ajo fuqia mbinatyrore që më udhëzontë jesh zoti ime të jesh babai imqë të jesh gjithçka e imja.

i dashur baba,dua të gëzoheme të buzëqeshie të arrij të duapërderisa ty në mendje të kampërderisa ty në zemër të mbajpërderisa në çdo moment më kujtohen fjalët e tuakur më tregojeqë isha zemra e babitdjali i babit,e unë krenar e i buzëqeshurshtrihesha pranë tejetë të tregojaqë pa tyunë nuk mund të jem unë.

dua të qaj e të bërtasme gjithë fuqinë time,dua të të përqafojbabatë të mbaj të shtrënguare të të mos lëshoj kurrëe të buzëqeshi prapëashtu siç dije vetëm ti të më bëshe të ndjehem i lumturashtu siç kishe fuqinë vetëm ti të më bësh.

urime baba,urime jeta imetë shtatëdhjetat e tua,të tëra këto vite që krijuannjeriun më të mirëmbi këtë dheqë aspak nuk të meritoj ty.

urime baba,e më fal që ke lënë mbrapa një krijesëkaq shumë jomeritorepër të pasur një baba të mrekullueshëm si ti,e më fal baba,më fal që asgjë më nuk ka kuptim.

26 mars 2017

pjesa e parë · periudha e tretë