18 vite më parënuk isha më i vetëmngase ndaja gjithçka që kishaatë kohë kisha vetëm dashurie njerëz përreth mejenjerëz që i ndaja me tëdhe i kishim të përbashkëte ndanim dashurinë për gjithçkangase lehtë e kuptonim që të vegjëlqë në fund të funditkishim vetëm njëri-tjetrin dhe dashurinë tonë të plotë.
18 vite më parënuk isha më vetëm unëishte dhe ai që ishte gjithçkapër mua ishte gjysma imengase ndanim babin tonë në dy gjysmangase ndanim nënën tonë në dy gjysmandanim të gjithë në dy gjysma për vetëm ne të dye gjysma e secilit nga ne ishte gjysma e tjetrit,luanim ngase kishim tjetrin si partnerndërtonim ambicie ngase tjetri na mbështetkejetonim ngase kishim tjetrin si arsye për të vazhduare dashuronim ngase tjetri na falke dashuri.
18 vite më parëai qante prej gëzimit që e prisja unëe unë qaja nga hidhërimi për kohën që kisha kaluar pa tëe në fund qesha prej gëzimitngase mund të përqafoja atë,ta doja pafundësisht atë qenie të sapolindurngase brenda tij isha dhe unë pak më herët i lindur,simbolizohesha me dashurinë për tëe ardhmja ime ishte e destinuar për tëzemra më rrihte aq fortë për tëvazhdova të jetoj për të.
18 vite më parëvazhdova të zhvillohesha jo i vetëmngase më nuk luaja i vetëmnuk theja asgjë i vetëmqë të më bërtisnin vetëm muapor gjithçka që bënim e na karakterizonte e kishim së bashkuishim rrugaqa të përbashkëtngase donim jetën duke luajtur jashtë tërë kohënngase donim jetën reale duke gjetur zgjidhjepër problemet që i krijonim vetëngase jetonim së bashku duke mbajtur tjetrin për dorepërderisa dorët tona i përkisnin njëri-tjetritdashurinë e shprehnim ndryshe nga të tjerëtpërderisa ishim të rritur ndryshe nga të tjerëtsepse kishim dashurinë e njëri-tjetrite nuk ishim më të vetëmunë kisha vetveten time brenda tij.
rriteshimduke bërë gjithçka së bashku së pariduke menduar që induktivisht do krijonim diçka të përbashkëtesenca e vazhdimit të ekzistencës tonë ishte tjetringase nuk njihnim askënd përveç njëri-tjetritngase nuk ndjenim asgjë më shumë se dashuri për njëri-tjetrinngase nuk dinim asgjë më shumë sesa për praninë e tjetritnuk donim të brengoseshim për askënd më shumë sesa njëri-tjetrinngase ai përqafonte më mirë se të gjithë të tjerëtdashuronte më mirë sesa të gjithë të tjerëtmë rrihte më mirë sesa të gjithë të tjerëtqeshte më mirë sesa të gjithë të tjerëtishte më i mirë sesa të gjithë të tjerëtishte më i rëndësishëm sesa të gjithë të tjerët.
rriteshimsikurse të ishim binjakë somalezëbinjakë në veprime e personalitetin tonë fëmijërore në pamje ishim aq të ndryshëmngase tregonim përputhjen tonë të brendshmenë aktivitetet tona jetësoreku pikërisht jeta për ne ekzistonte për shkak tjetritkishim rrahjet e përbashkëta të zemrësngase kishim arsyet e njëjta për të menduarkrijuam shpirt të përbashkëtedhe përderisa besonim në materializëmkrijuam lidhje imaterialeqë tejkalonte aspektet e njohura racionaleishim aq shumë empirikëngase ekzistonim e merrnim frymë për njëri-tjetrin.
18 vite më parënuk isha më i vetëmpër të qenë përgjithmonë së bashku me tëe nuk isha më vetëm unëpor isha dhe ai.
18 vite më paspasi nuk isha më i vetëmqeshi ngase e kam në zemër atëku ekzistenca e tij brenda qenies simemë karakterizon individualitetin timpor qaj ngase nuk po mundem materialisht ta puthie të përqafoheminë atë gjendje të bëjmë gjumë të përbashkëtngase dimë që askush nuk është mes neshe askush nuk është më i lartë për ne sesa njëri-tjetri.
18 vite më pasende është aibrenda zemrës simebrenda mendjes simebrenda qenies simebrenda gjithçka që është e imjaqë ekziston për shkak që ai ishte.
18 vite më pase dua për çdo ditë ende më shumë.
23 mars 2016