duke shkuar në prishtinënë këtë autobus që rënkon gjatë gjithë kohësthuajse është aq i vjetër sa të dal në pensionshkruaj për të kujtuar sesa e rëndësishmeështë të kujtosh sesa i parëndësishëm jendoshta për veten zot i gjithçka që ekzistonndërsa për tjetrin e të tjerët skllav në gjithçkakrijojmë iluzione lidhjeje - kolektivisht ëndërrojmëndërsa jetojmë individualisht si qenie paqenësore.

seks,seks përjetojmë me dorën e djathtë masturbuesendërsa me të majtën mbajmë koqet sikurse një çudiçudi letrare e lëkurore që prodhon gjëndra jetuesejemi të mallkuar që një ditë të vdesim për të mos jetuarnë vend që individualisht të vdesim që të jetojmë gjatë,përjetojmë në mendjen tona kur shikojmë vajzën në tavolinën tjetërkrijojmë imagjinatë të theksuar në realitetine motelit afër shtëpisë ku shkojmë së bashkuunë dhe ëndrra për të masturbuar ngase u bë frikë edhe për t’i mëshuar.

frikë,përmban e tërë ekzistenca jonë ngase nuk dimë përgjigjene pyetjes mbi jetën pasjetësore e parajetësoree frikësohemi mos ndoshta me të vërtetë jemi iluzione -iluzione të krijuara nga qenie të ngjashme si ne -por ne nuk arrijmë t’i iluzionojmë ato qenie fare.

mallkim,konsiderojmë qenien tonënuk lidhemi fare në ligjet natyrore të krijuara nga shoqëriashoqëria e cila natyralisht është individualistee cila bie ndesh me konceptet e saj komunitare,në rrugën e saj të lirisëkrijon tërësisht koncepte që na fusin në zinxhirmendojmë atë çfarë nuk duhet të mendojmëveprojmë atë çfarë nuk duhet të veprojmëjetojmë jetën që nuk e meritojmë.

çmenduri,kemi në mendjet tona të veçantaqë ende nuk kanë humbur vetëdijen e tyrepor prit një momenta nuk është vetëdija aftësi e mendjesapo mendja aftësi e vetëdijesa është çmenduria gjendje paranojakee koncepteve dualiste që kemi në mendjet tonale të kthehemi edhe njëherë në fillimta kuptojmë që nuk e kuptojmë fare mendjen tonë.

vdesim,ngase kemi lindurpër të ekzistuar që në fund të jemi inekzistentëqë të frymojmë që dikur të mbetemi pa frymëqë të duam që një ditë të urrejmëqë të vrasim që një ditë të lindim dikë tjetërpor vdesim në gjakun tonëqë do të duhej të festonim me të për atë çfarë jemiduke e pirë sikurse të ishte verë.

24 mars 2016

pjesa e parë · periudha e dytë