jetë,jo qenie njerëzore e bukurpor proces njerëzorprapë jo i bukure jo i shëmtuarmomente dehjeje na e bëjnë të parëne momente të vetëdijshme këtë të dytënurrehemi pse ndajmë të njëjtën gjëjetojmë së bashku,mallkojmë veten tonë si jetuesngase kurrë nuk përmbushemipor a s’do të ishte e neveritshmetë mjaftohemi?
jetë,mizori si koncept përfundues me vdekjemë ngjason si një prostitutëjo prostitutë e rëndomtëpor asi prostitutë që falasajo që qine je i pafuqishëm ndaj joshjes së saji nënshtrohesh me tërë qenien tëndee dashuronpor lufton për ta përfunduaredhe pse ende je në mëdyshjea po qin a po qiheshe në fund nuk din çka është jeta.
jetë,mos më thuaj që nuk të meritojngase jam i vetmi që të kuptoje mos vazhdo të më maltretoshduke më treguar që asgjë nuk vlenku koncepti i kësaj vlendhe je kontradiktë në vetvete oj jetë,më vrave duke më detyruartë jetojjam turpi që e mban përbrendadëshira jote për të mbaruarjam unë shkaku që ti qan?
jetë,po ti s’ke jetë moj jetëje imateriale që karakterizon materialenke fund e ke mbarimpor je proces abstraktiracionale ku je arsyeja e racionalese oj jeta imemos më bëj që për shkak tëndintë të përfundoj pikërisht tytë dua aq sa hilteri donte hebrenjtëe do të bëja seks me ty si një prifttë nënçmoj si mbeturinë që je oj jetë.
jetë oj jetë me këmbë përpjetëtë urrej deri në pambarim.
25 tetor 2015