hiç,jemi të krijuar nga aipasi s’kemi kurrfarë bazë krijuesejemi brenda një shoqërie hiçistee cila jeton për hiç ndonjë gjëe gjithashtu vazhdojmë të jemi hiçbrenda dhe kësaj shoqërie hiçistëshe ekzistenca jonë bëhet hiçpër shkak të hiçit të hiçite mbesim në të qenurithiçista deri në vdekje.
hiç,hiç mos më lejoni të ekzistoj si qeniehiç mos më lejoni të ndjej si njerihiç mos më lejoni të vras si absurdisthiç mos më lejoni të bëj sex si evolucionisthiç mos më lejoni të djegi kisha si ateisthiç mos më lejoni të pi si pijanichiç mos më lejoni të frymoj si organikhiç mos më lejoni të shkruaj si alfabetiknë fund të funditdo vdesim si hiç në hiç.
hiç,mos më thoni që ja vlej të jetojmos më thoni që di të dashurojmos më thoni që di të fantazojmos më thoni që di të kënaqi të tjerëtmos më thoni që jam i çmendurmos më thoni që skam arsyemos më thoni që jam turp për racën timemos më thoni që jam i tepruar si qeniengase në fundfjalët do zhduken e do mbesin veprat në vete.
hiç,o hiç mos pretendo të pretendoshnë fenomenologji të arsyes pse e bënpretendimi fillestar të shpie në diçka dytësoreje i varur nga të tjerët ngase duhet të marrësh lejeje i dashur e i mëshirshëm si të gjithë ataje i neveritshëm si mbeturinë njerëzorejam ëndrra juaj për përsosmërijam eseja juaj e klasës së parëjam ekzistues si humanistjam këtu duke masturbuar mbi ty.
25 shtator 2015