i ulur aty lexonte gazetëndonte buzëqeshjen t’ia falja unëe më shikonte me përplot dashuriku në sytë e mi shihte të tërë botëne në mua shihte vetenpërderisa isha i mbushur përplot dashuri për tëe jam i mbushur përplot dashuridashuri e mbushur me malle unë i mbushur me mllefpër vetene për atëe ndjej ende dashurinë e tije për mua ende është gjithçkababai im.
i qeshur ishte shumicën e kohësbabai impasi nuk lejonte asnjëherë të ndjeja mërzinë e tijpasi nuk lejonte asnjëherë të shihja betejat e tijme vetene me botëne babai im ishte i qeshur gjatë gjithë kohësngase dëshironte të më mësonte që bukuria e kësaj jeteështë më e bukur se çdo momente çdo moment i kaluar për së bukurinë rikujtimdo të të mbushte prapë me jetëe çdo moment duke e rikujtuar atëmë bën të jem përplot jetë.
më mësoi që asnjëherë të mos e lejoj veten të e humbas vetene më mësoi që asnjëherë të mos e mendoj veten pa e menduar atëe më mësoi që nuk do të ishte asnjëherë e lehtë të buzëqeshjae veçanërisht të buzëqeshja pa të,e më mësoi që pas çdo gjëje në jetë prapë ai do të më mbante për së gjallie do më kapte dorën e do më tregonte rrugëne jetës,e më mësoi që edhe pas çdo buzëqeshje do të më vinte një kohë të dyshojabuzëqeshjenpor më mësoi që edhe pas çdo dyshimi të kthej prapë veten time në buzëqeshjee në buzëqeshje të dojaatëe vetene të doja vetë idenë e të dashurite të mësohesha të mbahesha në jetëpër shkak të jetës,e po më mëson tanisesa i humbur jam pa të.
më mësoi absurdin e vetë jetësduke më treguar që do të jem i vetëme edhe ai do të më braktistee do të mbes në kujtime në mendimsesi ai do të ishte tani,e tani kujtoj me përplot mall e dashurisesi po humbas në kujtimin për tëe po e kujtoj si do më mbante dorën tanie do të më tregontesesa shumë më done do e përqafoja e me lot në sy do i thojaqë kam nevojë të jetoshtë jesh me muae të mos më lësh të vetëm.
i ulur në tavolinë pinte një birrëe merrte dhe një rakie buzëqeshte për jetën që asgjë nuk i kishte dhënëe ky i kishte dhënë gjithçkae në këto mendimeedhe ky harroi që duhej të jetontee vendosi të shkoj tek gjithçka e tije të linte pas gjithçka të tij,në dy anët e të qenuritkishte gjithçkae ishte gjithçka.
për babinqë ende është këtu me mua.
10 prill 2018