unë po vazhdoj së mbeturi i mbyllur në vetveteduke mbytur çdo mendime çdo ndjenjë që tenton të më çliroje të më shpëtojnga vetvetja ime e nga gjithçka e imjaqë nuk duket asnjëherë të jetë vërtet e imja,imponim i çdo ndikimi shoqërormbes duke kërkuar vetennë çdo gjë përreth mejee në çdokënd përreth mejee mbes duke qarë ende më shumë për vetenkur vazhdoj së mos jetuari jetën që e duae vazhdoj së mos qenit ai që duae vazhdoj të mos e kuptoj se çfarë dua,e në çdo moment vazhdoj së bërtituridëshirat e miatë padëshiruarae vazhdoj së kërkuari gjithçkaduke pasur asgjësi qëllimtë një jete të mallkuare të gjithçka që mua më bën të mos jem unëe vazhdoj së dashuri vetennë çdo pjesë të asaj që unë e konsideroj vetvete.
çdo gjë përreth nesh është kërkesë e jonanë nënvetëdije tonën krijojmë realitetin tonëkrijojmë një simulim të ekzistencëstë cilën e duam për vetee po në këtë realitettentojmë të arrijmë gjërat që do të donim t’i arrinimpor së arrituri atodo mbeteshim duke qenë asgjëe duam të duam të arrijmë gjithçkaduke mos pasur asgjë.
e unë vazhdoj së shkruari për veten timee duke mos dashur të kem ndjenjanë këto momente kam të tëra ndjenjate në këto momente dua të urrejurrejtjen që e kam për dashurinëe dua të urrej gjithçkaduke urryer veten timetë urryeshme.
tani,po vazhdoj së menduarisesa bukur do të ishte të mos mundja të mendoja.
23 mars 2018