momenti kur zhurma e alarmitmë zgjon nga gjumi i thellë pushues,kur e kuptoj sesa i rëndësishëm është gjumi,ai moment është veçse një idioteskëidioteska që e hap një ditë të tërë përplot me idioteska.

dal nga shtëpia menjëherëpasi dua ta filloj një ditë të mirë,i gjithë qyteti është i mbushuri mbushur përplot me fytyra idioteske,idiotizëm që të përcjell ngado.

ulem të pi një kafetë qetësohem e t’i harroj idiotizmat e mëhershëm,por në qosh të n’dritaresnjë grup shoqesh qeshin aq idiotikishtsa duken sikurse po ulërijnë nga seksi i tërbuar.

gjithçka qëndron në suazat idioteskeaq sa dhe idioteskes i vihet turpse çfarë po i vishet nga mbrapadhe të qenurit idiotesk qëndron në modë,aq sa disa mburren me këtë.

përse më duhet të has gjithandejnë firmën ‘idioteski’,e të lexoj gjëra idioteskeduke dëgjuar idiotizmine duke shkruar idiotizmaqë t’i lexojnë po vetë ky tipi i njerëzve.

05 shkurt 2014

pjesa e parë · periudha e parë